|
_van_IMAGE_852.JPG)
Op vroege leeftijd ervoer ik een ongekende dimensie. Sommigen noemen het 'het niets' en weer anderen 'het absolute' of 'kosmisch bewustzijn'. Ik noem het ook wel de Oorsprong. Destijds had ik er natuurlijk geen naam voor.
Nu had ik altijd al interesse in vele verschillende onderwerpen, maar rond m'n twintigste jaar, waarin ik niets meer meer nodig had en mij volledig thuis, kwam er een enorme honger naar kennis op. Het beest leek zich te hebben bevrijdt uit de kooi van het neurologische paradigma. Daardoor herkende ik het alles of niets van het Beest of het instinctieve.
Ik begon te graven tot op het bot, en ontdekte al heel snel dat ik tegenkwam wat ik tegen moest komen. Het begon met Jiddu krishnamurti en de Theosofie. Krishnamurti bevestigde wat mij al sinds m'n vroege jeugd bezig hield, en wat rond mijn twintigste jaar tot een doorbraak leidde. Herkenning dus. De Oorsprong herkent zich als non-conceptueel bewustzijn, als een volwaardig niets.
De Theosofie die hij destijds verliet, liet mij echter niet los, alhoewel ik begreep waarom hij zich ervan losgemaakt had. Ik gebruikte het materiaal om het met andere studies te matchen, waaronder de parapsychologie.
In de jaren daarna volgden studies in integrale menswetenschappen, ontwikkelingspsychologische modellen, de mythologie en oude beschavingen, en de alchemie. Het in of uitgangspunt is altijd de kern van ons 'zijnsworden', de Oorsprong. De Oorsprong zegt mij dat ik al thuis ben in een ongekend mysterie, dat zich ook nog eens wil vinden in de archaische, magische en mythische bewustzijnsvelden, klinisch bekend als lichaam, emotie en verstand.
Deze drie breinen worden ook wel de hersenstam, het limbische systeem en de complexe neocortex, genoemd. Anderen spreken weer van het reptielenbrein, het zoogdierenbrein en het insectenbrein. De onderscheiding in drie delen is een didactisch nuttige vereenvoudiging. Je kunt er leuk mee spelen en kijken.
We bevinden ons hier in 'doolhof der lichamelijk psychische processen'. Veel ontwikkelingspsychologische modellen hebben het al gauw over 7, 8 of meer niveau's. Zo spreekt men bijvoorbeeld van zeven of acht chakra's, centra, niveau's of circuits.
Het werken met drie circuits kent een analogie met het Id, het Uberich en het Ego van Sigmund Freud. Dit Id was eigenlijk een term van George Groddeck. Dit representeerde bewust gewaarzijn plus het id, het superego en het Ich zoals Freud deze heeft uitgewerkt. Het Id en het 'Superego' zoals het Uberich ook genoemd wordt, noem ik ook wel het Beest en of de Draak.
Ons ego heeft altijd met beide te maken. Beide vervormen de werkelijkheid en het ego probeert daar wat van te maken. We zijn daarom altijd aan het plakken en meten, wat er de oorzaak van is dat er zoveel verschillende visies, beelden en meningen zijn.
Het labyrint van de ziel zelf is echter altijd thuis als de Oorsprong. Het is het bewustzijn van bewustzijn.
Ik werk o.a met;
- 'Vierde Weg' materiaal van Gurdjieff, Ouspensky, Bennet
- Het '8-circuitmodel' , Robert Anton Wilson, Antero Alli
- Archetypen zoals die o.a. beschreven staan in de mythologie van Egyptische, Griekse, Romeinse culturen.
Verschillende enneagrambenaderingen;
- Suzan Zannos, A.H. Almaas en Sandra Maitri en De Riso\Hudson lichting.
- het procesmodel zoals beschreven in het boek van A.E.G. Blake The Intelligent Enneagram
En... de benadering van het 'niet van het denken zijn' zoals deze o.a door verschillende leraren zoals Krishnamurti en Eckart Tolle gehanteerd worden.
Ik zie het instinctieve tezamen met de oorspronkelijke oerruimte als meest existentieel bruikbaar om het levendig analyserende te verbinden met het eigenlijke 'niet weten'.

Voor alle driften, zintuigen, gevoelens en gedachten zijn we al thuis en binnen. Het steeds weer thuis komen en zich thuis weten is op een vrijwillige basis en heeft genoeg ruimte om uitzinnig te zijn. Het zowel thuis als archetypisch functioneel zijn, en dit kent een eigen proces en ontvouwing. Dit betekent onze innerlijk ruimte en macht realiseren, dat een eigen groei en betekenis heeft. We zijn hierin op een gezonde wijze met onszelf en de omgeving bezig, en herkennen de relatie van het schaduwrijk en het 'concrete' beter.
Het cultiveren van de innerlijke waarnemer, kan onze instincten en intuïtie op een hele andere wijze naar de dingen laten kijken. Dat is alleen al van belang, omdat wij misschien wel te lang een maatschappij gevolgd hebben, waarvan wij dachten dat deze onze ziel zou behartigen.
Ondertussen weten steeds meer mensen dat wij weliswaar door geavanceerde vormen 'brood en spelen' bezig worden gehouden, terwijl er andere werkelijk 'verlichtende' mogelijkheden op ons wachten. Dit dienen wij dan ook als pluralistische wezens op tenminste twee manieren te leren begrijpen, want macht en liefdesspelen doen hun ding.
Wij hebben te maken met verschillende archetypen die verschillende lagen van het wereldse bestaan vruchtbaar kunnen bevestigen maar ook kunnen ontkennen. Daartussenin speelt zich een heleboel af. Wanneer wij het concept van de ziel hanteren, dan zien wij dat veel van onze maatschappelijke structuren en bepaalde typen van mensen hier niets mee hebben. Hun samenwerkingsverbanden houden het gemiddelde bedrijf in stand dat een verbinding betreft van instincten en formele identiteiten.
In die relatie wil men zich steeds mechanisch complexer ingraven, wat de mensen weer uitdaagt instinctief sluwer te worden. Het hoe en waarom daarvan intrigeert mij en betreft een onderdeel van mijn onderzoek.
In werkelijkheid hebben wij te maken met een onderzoek naar onze ware aard, waarin we beseffen dat wij het ongekende dienen waarin wij een geheel eigen soevereiniteit herkennen, los van een sociaalmoreel establishment en hun geavanceerde 'brood en spelen'. Het is in deze ongekende eigenheid dat wij een eigen spirituele en existentiele verbondenheid kennen, onafhankelijk van collectieve doctrines.
Maakt dat ons onverantwoordelijker of verantwoordelijker?
Interesse in deze materie?
Voor lezingen of interactieve discussie avonden mail naar;
albert.rasa@hotmail.com
_van_Kopie_van_Pan%5B1%5D.jpg)
|
|