| Het onderbewuste Het ondergrondse of onderbewuste leeft ons en is sterker dan ooit. Daarbij helpen onwetendheid, verbeelding, onverschilligheid, winst en een zich willen bewijzen, de schaduwen van in stand te houden die ons met kunstverlichting illumineert. Deze schaduwen werpen zich op als het globaal postmoderne leven dat het zonder een gewortelde extase moet stellen. Dit geeft onnoemlijk veel spanning dat contant omgeleid wil worden in bepaalde banen en onvruchtbare psychosociale interacties.
Omdat machtshonger en idealisme ondergronds spelen, zijn we altijd geneigd om te werktuiglijk, te specialistisch en dogmatisch te denken en handelen. Dit vervreemdt ons van onze ware ontvankelijke natuur en daarmee van onze diepe verbondenheid met elkaar en het leven. Collectief functionalisme als spiegelbeeld van sociale intelligentie maakt gebruikt van het lichaam, de vitaliteit, de taal en de verbeelding en wil ons aan een automatisme zonder hart binden. Het neemt genoegen met een virtuele realiteit dat als weerspiegeling van onderbewuste motivaties, ons dan ook van alles kan geven behalve werkelijke vrijheid. Bovendien houdt collectief functionalisme ons frontaal en overlevingsgericht bezig waardoor de ‘heilige ruimte’ ongekend blijft en daarmee onze diepere interesse voor de realiteit van het verbeeldingsrijk.
Het ongekende is niet identiek met de hersenen en of met het lichaam, terwijl de materialistische wetenschap dit hardnekkig blijft volhouden. Daarmee wordt het bewustzijn aan de materie gebonden, met als gevolg dat er de meest waanzinnige gedachtestructuren verzonnen worden die mensen steeds meer bindt en angstig maakt. De imaginatie is dan ook een grote kracht waarmee een verbeeldingsrijk gevormd kan worden, dat mensen kan beschermen wanneer het gezond denkt en voor de bevrijding van de ziel werkt. Maar een verbeeldingsrijk kan ons ook begoochelen, betoveren en ons hongerig en ongelukkig houden, ondanks alle materiële genoegdoening en idealisme.
De vraag op wat voor wijze de imaginatie als ‘virtuele realiteit’ onze ziel beschermt, is in de mythologie bekend als het leren kennen van de archetypen van de Draak en het Beest, hun idiosyncratisme. Een leven dat in de vergetelheid van het repeterende element van het voor waar aangenomen actuele en virtuele leeft, is geneigd de ruimte van ‘geen vorm’ te ontkennen ter wille van een wellicht onmogelijke projectie, dat als massa-ideologie zowel de innerlijke macht als de liefde substitueert en perverteert, zonder dat wij dat ons ooit oprecht en integer realiseren. De slangachtige constructies van het huidige voor waar aangenomen sociaaleconomische bedrijf, worden bijgevolg door verleiding en list gedomineerd en als hoogste waarde in stand gehouden. Dit houdt een sadomasochistische as in stand, waarin schuld en het schuldige voor een eeuwig tekort leven, de ziel aan het materiele kruis nagelt, en ons op werkelijk alle manieren verslaafd en gevangen houdt. De ziel is essentieel gezien niet van het lichaam en verlangens. De ziel is niet van het denken en de regels. De ziel is op de eerste plaats van zichzelf en de onbegrensde ruimte waar het zich in bevindt. Het is het directe kennen van de concentratie, het primair aanwezige. Het primair aanwezige ziet wat is en hoe zaken zich ontvouwen en daadwerkelijk in elkaar zitten. Het onderbewuste wil nu juist hier niets van weten, het is de collectieve gangmaker, de ongekende godheid die ons frontaal gericht houdt en rust in slaap laat vallen. Het onderbewuste maakt gebruik van vele archetypen waarvan wij denken dat wij ze kennen of daar controle over hebben. Maar datgene wat wil controleren wordt zelf een gevangene van de archetypen. Het zijn deze archetypen die op hun beurt geanimeerd en geprogrammeerd worden door het Es en het Uberich en hun slaaf dat we het ego noemen. Het ego denkt voor de vrijheid te werken maar wordt existentieel in de nooit eindigende achtbaan, de virtuele tredmolen, gehouden. Daarom is het ego altijd een dienstknecht van het ongekende, terwijl het ongekende ongelooflijk graag bekend wil zijn met zichzelf. Alleen bewust gewaarzijn kan waarnemen hoe het Es en het Uberich en de archetypen werken. Dit kost zeer veel energie dat overwegend verbruikt wordt door hun onderlinge verhoudingen die zich overwegend aan ons bewustzijn onttrekken. De sneltreinvaart van de wereld is mijns inziens dan ook een vlucht van het onderbewust sluwe instinct, dat zich maar niet wil laten kennen. Ondertussen zijn en worden de gevolgen zichtbaar..... |
| de draak |  | Op zoek naar de oorsprong | | Trance-missie | | Collectief functionalisme | | Het onderbewuste | | Afdalen naar de bron, van geen vorm zijn | | Het membraam, geblokkeerde orde, 'Justice' | | 8-Circuit Soiree | | Columns | | Over "mij'' | | Wees wat je bent | | Links |