| Het membraam, geblokkeerde orde, 'Justice'  No archetype can be reduced to to a simple formula. It is a vessel which can never empty and never fill. It persists through the ages ans requires interpreting ever anew. C.G. Jung Het niet werkelijk in verbinding mogen of kunnen zijn met de 'ziel van de ziel zelf', zoals de soefi Djalal Al-Din Roemi onze Oorsprong noemde, blijkt een 'noodzakelijk' onderdeel van de 'evolutie' te vertegenwoordigen. Deze 'noodzakelijke blokkade' of begrenzing, kent vele verdedigingsmechanismen. Deze zijn ons min of meer bekend als zich formaliserende functies die als gedacht en bewzen willen worden en zodoende de sociaal-economische standaard vormen en het postmoderne denken bepalen. Daarachter bevindt zich de essentie die overwegend verdonkeremaand of slechts ten dele gezien medebetrokken wordt in ons dagelijkse leven. Zonder de betrokken essentie kan er nauwlijks waarachtig geleefd worden, zodat het rechtvaardigheidsdenken zaken gaat beschermen die alles behalve waarachtig zijn. Spirituele tradities zien de oorzaak van ons 'onverbonden zijn', als een soort sluier of membraam, die door het verlies of vergeten van de ziel, in de vroege kindertijd ontstaan is. We moesten ons immers op bepaalde manieren aanpassen, een egostructuur opbouwen en onze ouders waren onze voorbeelden daarin. Maar het is van belang om te begrijpen dat 'onze ouders' de collectieve archetypische rollen zijn, die wij aangenomen hebben en waar wij zelf mee in het reine moeten komen. Rollenspelen en vormen van gehorigheid, waren nodig om ons zelf als voorlopige eenheid te kunnen bevestigen. Maar het gegeven dat wij al Zijn, de kern van de droomstaat en wakende staat, wordt niet betrokken. Daar komt ook het gezegde 'onze ziel verkopen' vandaan. De ziel van de heidens moderne mens lijkt door omstandigheden vaak niet groter als die een kikkererwt, omgeven als het wordt door een angstig leger van rollen en identificaties die een vecht-vlucht mechanisme instant houden en daarmee ook een onwetendheid die tweeledig is. We kennen de bijbelse uitspraak 'mijn naam is legio' wel. We spelen vele rollen en kennen daarin een soort geweten, gevuld met veelbelovende aannames, plichten en regels. Dit legio zijn is van een archetypisch veld dat door een vecht/vluchten mechanisme in stand gehouden wordt en op een bepaalde manier noodzakelijk is. Maar het kan ook een haat tegen het leven gaan vormen, een afkeer van de essentie van vrijheid. Dit archetypische veld is gebaseerd op een veelheid van aannames, verplichtingen die we via de ouders, leraren en media geleerd hebben en een bepaald geweten volgen. 'Men' weet doorgaans niet wat van een ander soort geweten is. Waar wij doorgaans mee bekend zijn is een aangeleerd geweten dat als onderdeel van een collectief denken de wereld wil veroveren, terwijl de ware schat verborgen blijft; het volwaardige aanwezig zijn in vrijheid en het zien wat ons afhoudt van een volwaardig functioneren vanuit die vrijheid. Onderwijl wil en zal 'Justice' zich vampiristisch tegoed doen en zich beroepen op regels, wetten', collectief ressentiment en sentiment die het membraam van verduistering in stand houden. Vrijheid is hier gestoeld op een sadomasochistisch bedrijvigheid. Er zijn tegenwoordig frustraties genoeg die zich door middel van regels en verordeningen vanzelf verbinden met de seculiere 'agenda' die het archetypische veld en zijn mogelijkheden onderdrukken. Dit 'membraam' zorgt ervoor dat wij voor een ‘geblokkeerde orde’ blijven werken, die het ons niet gunt om voorbij de sluiers en grenzen van geperverteerde instinctieve 'verdedigingsmechanismen' te zien. Passieve agressie is een onvruchtbare ondergrond van egoprojecten die ons afhouden van de bron. Dit is verhuld matriarchaal en heeft weinig te maken met de heilzame aspecten van het matriarchale, en is ook niet per definitie vrouwelijk. Het passief agressieve, is het onbewust uitspelen van masochisme en stimuleert afgescheidenheid en sadisme. Het is verhulde woede en onwetendheid, en impliceert het zich inhouden en inzetten voor 'iets' dat nooit bekend zal zijn. Dit iets stimuleert oneindige projecties en het projectmatige. Hierin herkennen we de patriarchale rollen die zich genoodzaakt zien, te reageren op deze verhulde woede. En zo moeten wij ook het patriarchale niet per definitie als mannelijk zien. Het is een mannelijke pool, waar man en vrouw zich in kunnen herkennen. Het matriarchale kennen we als de Draak en het patriarchale als het Beest. Beide termen worden veel in de mythologie gebruikt en komen we in vele religieuze geschriften tegen. Bent u er bekend mee en weet u zich ervan te onderscheiden? Dan moeten wij ons toch op de eerste plaats als gewaarzijn leren kennen. Dat vereist ook weer het bekend zijn met onze rollen, onze overtuigingen en die van de wereld, kortom de inhoud van het collectieve denken. Dit lukt ons alleen wanneer wij ons weten te bevestigen vanuit een fundamenteel 'niet weten' en vervolgens de hardnekkige programmeringen kunnen gaan onderzoeken. Wij zijn ons onbewust van het existentiele gegeven dat wij allen beelden vereren en representeren zonder ons fundamentele aanwezig zijn echt te kennen. Daardoor kennen wij geen werkelijke vrijheid en geen ware soevereiniteit en worden beide termen verbonden met een functioneringsbeleid dat het bewustzijn aan de materie bindt. De levensdrift wordt ´sociaal maatschappelijk´ in toenemende mate door het passief agressieve gestimuleerd en lijkt vaker op een ongekende doodsdrift ter onderscheiding van een gezonde levensdrift. Want zeg nu eens eerlijk? Voelen wij ons werkelijk vrij en liefdevol, en heeft u het gevoel dat de maatschappelijke structuur ons wil verlichten? Speelt er niet een ingehouden grondspanning dat vol betekenis schijnt, maar in de kern eigenlijk leeg is? Per slot van rekening moeten we ons overmatig bewijzen en inspannen om tot bepaalde zaken te komen en het idee van een identiteit te hebben is alleen daardoor al zo belangrijk. Onze normale gang van zaken is een soort 'hyperslaap', en daar is op een normale manier niets verkeerd aan. Het gaat om het kunnen waarnemen ervan, en om het in zekere zin kunnen ontspannen en inspannen naar eigen vermogen. De wereld zelf doet daar verder niets mee. Het werken voor een ‘geblokkeerde orde’ kost zeer veel energie en geeft 'overbodig lijden' zoals ze dit in het boeddhisme noemen. Onze normale conditie, noemde de kosmische blokkadeskundige G.I. Gurdjieff; ‘the terror of the situation’. Normaal zijn vanuit maatschappelijk oogpunt, is wat anders dan normaal zijn vanuit bevrijdend oogpunt. De bevestiging van de noodzaak van een nieuwe seculiere wereldorde is heel wat anders dan een werkelijk wij vanuit aanwezig zijn, hoewel beide elkaar aan kunnnen vullen. Maar dit is nog lang niet van toepassing. Er is teveel afstand en verzakelijking in onze wereld en teveel vanzelfsprekend vertrouwen in machten die het niet verdienen. Ondertussen vervuilen zij ons met hun producten en propaganda en vertegenwoordigen zij een seculiere Draak waar wij allen min of meer door gehypnotiseerd worden. Vrij zijn is een belichaamd en bezield inzien dat voor bij alle weten ligt. Daar is dus geen speciale kennis voor nodig behalve dan het aanwezig zelf. Toch is er een heleboel kennis nodig die ons informeert over de ontheiliging van dit niet weten, dat ons zo aan materiele kruis nagelt. Er is sprake van een misleidende kennis dat ons in de schijn van zijn houdt en wezenlijker lijkt omdat het zich niet alleen substantieler voordoet maar het ook is. Rekeningen en schulden, werkethos en de haastige wereld weten zich substantieler voor te doen dan het aanwezig zijn vanuit een stille geborgenheid, waar het substantiele voor dient te werken. Het ontbreken van het inzien geeft mijns inziens een wereld van waan en overbodige onrust, aangewakkerd door de eeuwige speculanten van de markt en de elitaire oorlogsgoden. De koestering van het niet weten is nooit een collectieve wetenschap geweest en dus ook niet van de archetypen zelf. Wel kunnnen de archetypen dit niet weten ontdekken en eraan mee werken om een wereldziel te creeren zoals Gurdjieff stelde. Dit is heel wat anders dan een huidig drakerige conventie dat zich baseert op abstraherende kennis en diabolische woordformules die de kritische massa in bedwang moet houden en verder uitmelkt. Het voorbij het substantiele membraam zijn is niet aan het matriarchale en patriarchale. Beide vormen de draak en het beest en niet het gewaarzijn zelf. Het is het gewaar zijn zelf, het eeuwige kind dat om zich te verbinden met de draad van aanwezig zijn, zich al bij voorbaat vrij moet weten van een wereld dat zielen vreet en mensen in de overlevingsmodus wil houden. ‘To avoid a complete disaster it was necessary to achieve worldharmony as soon as possible. It could not be achieved by politics, philosophy, religion or any organised movement that treated man in the mass. It could only be accomplished through development of man. If enough individuals could develop themselves, even partially, into genuine natural beings, each such individual would then be able to convince and win over as many as hundred others, who would, each in his turn, be able to influence another hundred and so on.’ G.I.Gurdjieff _van_Kopie_van_Pan%5B1%5D.jpg) |
| de draak |  | Op zoek naar de oorsprong | | Trance-missie | | Collectief functionalisme | | Het onderbewuste | | Afdalen naar de bron, van geen vorm zijn | | Het membraam, geblokkeerde orde, 'Justice' | | 8-Circuit Soiree | | Columns | | Over "mij'' | | Wees wat je bent | | Links |